De stad, de media en het echtpaar

Het is alweer enige tijd geleden dat een bejaard Amsterdams echtpaar slachtoffer werd van een inbraak. Uiterst vervelend natuurlijk, maar dit kan iedereen overkomen. Anders dan bij de meeste inbraken veranderde tijdens de beroving doelstelling en optreden van de jeugdige inbrekers.

De stad, de media en het echtpaar

Het oude echtpaar werd zwaar mishandeld; de man zal nooit meer kunnen zien, zijn vrouw is voor altijd veroordeeld tot een rolstoel. Wat verklaarde de plotselinge agressie bij de daders? Uit de objecten in huis hadden ze kunnen afleiden dat ze te gast waren bij een Joods echtpaar wat reden was deze senioren zwaar te verminken. Onder het uitroepen van kreten als: “jullie Joden vermoorden de Palestijnen”, hadden ze hun slachtoffers aangepakt. Naast de buit van de inbraak was het voor hen een mooie bijvangst geweest.

Stilte in de stad

De jonge daders, Amsterdammers van de derde of vierde generatie met wortels in Noord-Afrika, werden niet verantwoordelijk gehouden voor wat ze hadden aangericht, althans niet publiekelijk. Het bleef doodstil in Mokum. Geen bos bloemen van de burgemeester, de antiracisme comités deden er angstvallig het zwijgen toe, de Anne Frank Stichting hield zich stil.

Jeugdjournaal

Mogelijk behoorden de inbrekers tot het vaste publiek van de televisiezenders uit het Midden-Oosten en anders keken ze vast wel naar de publieke omroep. Net als de Arabischtalige stations hebben de Nederlandse omroepen een obsessie met het Israëlisch-Palestijns conflict. Misschien hadden de daders wel gekeken naar een reportage van het Jeugdjournaal over de kinderen van Gaza die ernstig te lijden hebben onder de blokkade van hun regio. Israël en Egypte hebben Gaza afgegrendeld, wat voor de Gazaanse kinderen akelig is en het Jeugdjournaal vertelde erbij dat het Israël is die dit de kinderen aandoet. Dit moeten de jonge inbrekers zich hebben aangetrokken. De stroom in Gaza haperde, de waterleiding stond droog en er was een schreeuwend gebrek aan levensmiddelen, die Joden mishandelden kinderen! Bovenop de niet al te vleiende omschrijvingen van Joden in hun Heilige Geschrift, bevestigden de nieuwsmedia hun beeld van de Jehud. Was het dan gek dat ze deze lui eens een lesje hadden geleerd?

Onverschillig

De geliefde burgemeester van de stad was ook nog een hele avond op de tv geweest en had gezegd dat het beeld van de Amsterdammers die in de oorlog niets hadden gedaan voor hun Joodse stadgenoten niet klopte. Amsterdam was juist een lieve stad. De interviewster wist het ook allemaal niet precies en had de doodzieke burgemeester maar laten vertellen. Dat de politie, het bevolkingsregister en het openbaar vervoer letterlijk alles hadden gedaan om 80.000 Joodse Amsterdammers zo snel mogelijk te laten verdwijnen, bleef onbesproken. Wat er in die oorlogsdagen vooral heerste was onverschilligheid. En ook al was Amsterdam erg veranderd, diezelfde apathie was gebleven. De jonge inbrekers zagen dat het goed was.

Geen protest

Want er was helemaal niemand die in Mokum protesteerde 
na de gewelddadige inbraak bij het hoogbejaarde echtpaar. De burgemeester niet en ook niet de organisaties die er speciaal voor waren opgericht zoals de antiracisme comités en de Anne Frank Stichting. In het vroegere Jeruzalem van het Westen bleef het doodstil. Ook de media die altijd onrecht signaleerden, hoe ver weg ook, zwegen nu.
Wijzen naar Hassan en Mohamed is even onoprecht als zinloos. Het zijn de Hollandse instanties die het hebben laten sloffen.

Tekst: Alfred Edelstein, eindredacteur joodse programmering EO.