Anne Westerduin op zoek naar de ideale levensbalans

'Je kunt pas excelleren op je werk wanneer je thuis de boel op orde hebt'

In onze rubriek ‘De Schijnwerper’ vragen we bekende christenen hun licht te laten schijnen over een thema dat hen na aan het hart gaat. Anne Westerduin richt deze week haar schijnwerper op het thema ‘werk en privé’. Hoe staan deze twee tot elkaar in verhouding? Anne was jarenlang hoofdredacteur van EO-magazine Eva. Momenteel is ze voorzitter Raad van Bestuur van zorgorganisatie stichting Sprank. Anne is theoloog en bedrijfskundige.

Anne Westerduin op zoek naar de ideale levensbalans

Tijdens een autorit viel ik middenin een radio-interview met de bekende psycholoog René Diekstra. Hij vertelde boeiend over de keer dat hij, geconfronteerd met een moeilijke situatie, buitenproportioneel had gereageerd. Een wijs iemand wees hem toen op de oorzaak van zijn overtrokken reactie: je leven is niet in balans. In de situatie van René Diekstra had het voor de hand gelegen om te roepen: je werkt te hard, neem eens rust. Maar geloof me: minder werken is lang niet altijd de oplossing. Ik vind het opvallend dat er zo veel onderzoek voorhanden is over de invloed van het werk op de privé-situatie tegenover zo weinig over hoe de situatie thuis van invloed is op het werk.

Thuis de boel op orde hebben

Wanneer ik de Bijbel erop nalees, vind ik in 1 Timotheüs 3 de adviezen van Paulus dat je pas echt kunt excelleren wanneer je thuis de boel op orde hebt. Privé beïnvloedt werk dus. Wanneer mensen mentaal bezet zijn door zorgen om thuis is het te verwachten dat ze onvoldoende aandacht en concentratie voor het werk hebben en ook als collega minder gericht zijn op samenwerken.

Alain de Botton heeft gelijk wanneer hij stelt dat de werk- en privébalans niet bestaat want: ‘alles wat het waard is om voor te vechten, brengt je uit balans’. Bij een mens is dat soms het werk wat kopzorgen bezorgt en een andere keer is het de privésituatie die je uit balans brengt.

Staat werk los van je thuissituatie?

Anno 2018 vinden we nog steeds dat werk los gezien kan worden van de privésituatie.  Gesprekken over thuis vinden dikwijls plaats bij het koffieautomaat. Formeel gaat het een werkgever niet aan wat werknemers thuis doen of laten. Jammer, want in de praktijk krijgen we wel met de gevolgen ervan te maken. Opvallend: een fysio of loopbaancoach heb ik zo geregeld maar hulp bij life-events als rouw, kinderloosheid, scheiding is als werkgever niet 1-2-3 onderbouwd.  Met het propageren van de participatiesamenleving zie ik bijvoorbeeld dat mensen werkzaam in de zorg, thuis ook nog een demente vader of een vriendin met borstkanker bijstaan. Daarom vind ik het zo belangrijk dat we uitgaan van een integraal mensbeeld en op basis daarvan mensen ondersteunen om van betekenis te zijn zowel thuis als op het werk. Daarbij mag het wat mij betreft net zo goed gaan over je zieke ouder als over die ene klus die je teveel is. Laten we daarom niet meer uitgaan van een ideale werk/privébalans maar zoeken naar een goede levensbalans.

De vijf kamers van je leven

Thuis besloot ik het verhaal van Diekstra nog eens na te lezen in zijn boek. De wijze man gaf hem het volgende advies: elk mens heeft vijf kamers te bewonen: een maatschappelijke kamer, een domein voor je gezondheid, je spiritualiteit en je vrije tijd en een vijfde vertrek voor je relaties. In alle kamers moet je met grote regelmaat tijd doorbrengen, wil je als mens stabiel en evenwichtig in het leven staan.  Lopend van de ene naar de andere kamer neem je jezelf mee. Functioneringsgesprekken hebben pas echt zin wanneer we de levensbalans aan de orde stellen. Ik besef steeds meer dat, wil ik op mijn beurt weer verschil maken, ik zelf het goede voorbeeld moet geven. Dat ik de verleiding ken om maar steeds om in die werkkamer te verblijven en daarmee het risico loop andere kamers te laten verstoffen. Door er geen mooi weer verhaal van te maken maar ook mijn struggles te delen en zo anderen toestemming geef om hetzelfde te doen. Alleen zo investeren we in waar elk mens ten diepste naar streeft: een ideale levensbalans.