De registratie van levenloos geboren kinderen

Een explainer van NieuwLicht

Sinds 4 februari 2019 kunnen ouders hun levenloos geboren kind registeren in de Basisregistratie Personen (BRP). Daarmee wordt hun bestaan officieel erkend. De Eerste Kamer heeft vorig jaar december unaniem ingestemd met een wetswijziging die deze registratie mogelijk maakt. In deze explainer leggen wij je uit hoe dit proces tot stand is gekomen en hoe dit proces precies werkt.

De registratie van levenloos geboren kinderen

Hoe is dit tot stand gekomen?

De registratie van levenloos geboren kinderen begon met een initiatief van een moeder die betreurde dat haar kind niet officieel werd erkend in de BRP. Tijdens een bezoek aan het gemeentehuis ontdekte Natasja Geyteman-Bo dat haar levenloos geboren dochter Jolie niet in het systeem stond. Tegen het magazine Idee7 zegt zij: In feite hadden we alleen aangifte gedaan van de dood. En niet van de geboorte – die werd gewoon ontkend. Nooit geregistreerd. Maar wie ligt er dan begraven? Van wie ben ik bevallen? Ik vond het zó krom.’

In 2012 besloot Natasja daarom om de Facebookpagina ‘Wij BRP’ te starten. Na veel verhalen te hebben aangehoord van ouders met soortgelijke situaties, besloot zij samen met twee andere moeders, Mieke Maliepaard en en Jeannette Rietberg, om een petitie op te stellen. De petitie ‘Ik wil ook in de BRP’ werd door 82.000 mensen ondertekend en kreeg veel media-aandacht. Dit zorgde ervoor dat ze met verschillende ministers konden praten, maar leidde in eerste instantie nog niet tot concrete voorstellen. Toch bleven de drie initiatiefnemers in de jaren onvermoeid lobbyen bij verschillende politici, medici en ambtenaren om toch een wetswijziging erdoor heen te krijgen.

Hoe kun je een levensloos geboren kind registreren?

Uiteindelijk was het in december 2018 zover: de Eerste Kamer stemde unaniem in met een wetswijziging. Waar voorheen slechts een ‘akte van levenloos geboren kind’ door de gemeente werd overhandigd, krijgen de ouders nu ook daadwerkelijk een geboorteakte. Ook kunnen ouders nu met terugwerkende kracht hun kind laten registeren. Dit betekent dat het niet uitmaakt hoe lang het geleden is of hoe lang de zwangerschap duurde. In een artikel in Visie staat bijvoorbeeld dat de familie Klapwijk na vijftig jaar eindelijk een geboorteakte kunnen krijgen van hun drie doodgeboren kinderen.

Dit betekent niet dat het verplicht is om een levensloos geboren kind te laten registreren. Ouders moeten zelf aangeven of ze hier behoefte hebben. Als de wens bestaat kunnen de ouders een schriftelijk verzoek indienen bij de gemeente, waarna een ambtenaar van de burgerlijke stand het registratieproces begint. Dit verzoek kan alleen door de eigen ouders worden gedaan, een andere ouder kan dit verzoek niet doen. Daarnaast moet de ouders die het verzoek doet ingezetene zijn geweest van Nederland tijdens de geboorte.