'Met alleen regels redden refo's het niet meer'

Voor Jorien - moeder van 6 kinderen - is de smartphone weghouden geen oplossing

Jorien is moeder van zes kinderen in de leeftijd van 10 tot 18 jaar én maatschappelijk werker in regio Gelderland. Ze komt veel op christelijke en reformatorische scholen waar het standpunt van ouders rondom het hebben en gebruik van een mobiel, erg verschillend is. Waar het in Barneveld gaat over: mag mijn kind een smartphone? Speelt in Amersfoort eerder de vraag: hoe moeten kinderen ermee omgaan?

'Met alleen regels redden refo's het niet meer'

Geen tv, wel een smartphone

“Televisie was mij thuis vroeger not done. Bij mijn man thuis hadden ze wel een tv, totdat zijn gezin verhuisde naar een plaats waar er door de kerk meer op werd gelet. De kinderen werden niet gedoopt als er een tv in huis was. In ons eigen gezin hebben we geen tv. We hadden de afspraak met onze kinderen toen ze nog klein waren, dat als de tv ergens aanging, ze naar huis kwamen. Wat er op tv is, is niet allemaal verkeerd. Maar als ik er niet bij ben, vind ik het niet fijn dat er tv wordt gekeken. Ik vind kinderen daarin erg kwetsbaar. 
Ik heb respect en bewondering voor mensen die hun kind geen mobiel geven. Toch is er voor mij is geen beginnen aan om te zeggen: we doen het zonder. Wij voeden onze kinderen op vanuit de gedachte: je levert je kind af aan de maatschappij, zorg dan dat hij of zij zich daarin kan handhaven.” 

Smartphone is anders 

“Een smartphone heeft een ander doel en een andere functie. Niet alleen om filmpjes op te kijken. Eerlijk is eerlijk, tv is daardoor nu ook beschikbaar geworden. Via internet kan je alles kijken. Toch wil ik de smartphone gebruiken als verdieping en me richten in de opvoeding op de goede manier van het gebruik. Ook mijn kinderen zullen ongetwijfeld weleens iets kijken waar ik niet achter sta. Als ik het zie, vraag ik ernaar. Ik laat doorschemeren: zou het goed zijn om hiermee bezig te zijn? Soms klikken ze het dan weg. Soms ook niet.”

Regels

“We hebben regels. Totdat je 18 bent, is je mobiel beneden. Dat betekent niet dat je nooit even boven mag bellen met een vriendin. Ook hebben we voor elk kind een afsprakenlijst. Op welke tijden zit jij op je telefoon? In groep vijf krijgen ze een mailadres, aan het eind van groep 8 een mobiel en ergens daartussen een Instagram-account. Ik probeer alles te bespreken: wat speel je, hoeveel kijk je? ‘Hier is ouderlijk toezicht’ heeft een poosje op onze vaste computer gehangen. Zo was het duidelijk dat er werd meegekeken.”

Geweten

“Door er open mee om te gaan en steeds het gesprek te zoeken, kan je kinderen helpen met het vormen van hun geweten en het stellen van grenzen. Hoe ga je om met een ander? Kinderen hebben bijvoorbeeld de neiging om online andere dingen te zeggen, dan face to face. Daardoor kan een kind een ander online eerder kwetsen."

Zorgen

Natuurlijk maak ik me ook zorgen. Wat krijgen ze een hoop mee dat hen niet dichterbij God brengt. Toch geniet ik er ook van als ze goede, christelijke muziek luisteren. Weegt dat op tegen elkaar? Ze groeien hoe je het ook went of keert, op in deze wereld. Ik kan ze niet vasthouden, maar hooguit voorleven wat ik belangrijk vind. Het zijn soms lastige vragen: mogen we zondag wel of niet op de smartphone? Het gaat niet per se om de zondag, maar kan je maathouden, de grens bewaren, een dagje zonder?”  

Weghouden geen optie

“Mijn kinderen moeten deel kunnen nemen aan de samenleving, daar gaan ze straks ook werken. Hoe gaan ze ermee om als ik ze daarvan weghoud? Wordt het misschien een eng ding? Willen ze dan ontdekken wat er allemaal is? Weghouden is voor mij geen oplossing. Bij alles wat ik hen leer, vraag ik me af: brengt het hen dichter bij God? Een kind dat je niet leert fietsen, kan op z’n achttiende niet opeens deelnemen aan het verkeer. Hoe leer ik ze vaardigheden, niet alleen technisch, maar ook hoe ze hun weg in de digitale wereld vinden? Ik wil mijn kind een moreel kompas helpen ontwikkelen. Ik wil voorleven wat het leven met God is, de smartphone heeft daarin ook een plek.” 

Strijken met een preek

“Zo strijk ik op vrijdagmiddag met een preek. Soms zien mijn kinderen een filmpje waardoor ze geraakt zijn, dan pak ik een mooi boek erbij met hetzelfde thema. Zo werkte het ook met de filmpjes van Corrie ten Boom en de Fakkeldragers-serie. Zij zien op dat moment: het leven met God is meer dan het leven met YouTubers.”

Wisselend geluid in de kerk

‘Wij gaan naar een Gereformeerde Gemeente en ik zie dat mijn geluid daar wisselend wordt bekeken. Ouders met jongere kinderen willen graag vasthouden aan wat er is, maar zij worden nog niet bepaald bij de realiteit. Je ziet in gezinnen waar relaties belangrijker zijn dan regels, dat daar anders met de smartphone wordt omgegaan. 
Het hebben van een relatie met God en je kinderen, dat is bepalend in de opvoeding, en niet mijn regels. Een kind heeft structuur nodig en regels, maar zonder relatie heb je er niets aan. De Reformatorische manier van opvoeden is van oudsher dat het veel om de regels gaat. Nu redden ouders het daar niet meer mee. Er zal veel meer gepraat moeten worden, en aan relatie gewerkt moeten worden.’  

 

* De vrouw op de foto is niet Jorien.