Wij kunnen niet zonder lijden

Een column van Alain Verheij

Op deze Paasmorgen wordt Alain Verheij weer stil gezet: 'zonder nieuw leven kunnen we niet. Het móet jaarlijks lente worden'. Gelukkig is daar het Paasverhaal dat ons leert dat geen enkele situatie hopeloos is.

Wij kunnen niet zonder lijden

Ieder jaar maken we tussen Goede Vrijdag en Pasen de beweging van zwaar lijden naar nieuw leven. Aan de hand van Jezus. Die beweging heeft blijvende relevantie, ook voor een ontkerkelijkte samenleving. Jezus’ verhaal is immers universeler dan kerkmuren of een christelijke cultuur – het gaat over alle mensen.

Twee elementen van het Paasverhaal zijn noodzakelijk. Ik noemde ze al: zwaar lijden en nieuw leven.

Zonder nieuw leven kunnen we niet. Het móet jaarlijks lente worden. Stel je voor: een eeuwige winter, zoals die waarmee in Game of Thrones wordt gedreigd. Stel je voor: dood, depressie, eenzaamheid overwinnen ons. Stel je voor: het klimaat gaat onherroepelijk kapot. Een mooi oud monument brandt onherstelbaar af.

Het Paasverhaal zegt: geen situatie is ultiem hopeloos, er is in Gods naam altijd opstanding mogelijk.

Zonder zwaar lijden kunnen we echter ook niet. Lijden hoort bij het leven. Daarmee heeft onze cultuur soms grote moeiten. Op Instagram poetsen we lelijkheid weg achter filters en optimistische hashtags. We gebruiken pepmiddelen, kopen spullen die we niet nodig hebben, boeken reizen om ervan weg te vluchten. Maar het lijden is er nu eenmaal. Erken dat, zie dat onder ogen. Psycholoog C.G. Jung zei: ‘Geen boom kan tot de hemel groeien, tenzij hij zijn wortels in de hel heeft’.

Een confronterende en wijze les, die alles met Jezus’ lijdensweg te maken heeft.

Ik wens je een zalig Pasen.