Euthanasie bij dementie

Hulpverlening of moord?

Het dilemma: een wilsbekwaam persoon -nog gezond van lijf en leden- stelt in een schriftelijke verklaring op dat zij euthanasie wil, mocht zij ernstig dement raken. Dezelfde persoon -inmiddels zwaar dement en diep ongelukkig- is niet meer wilsbekwaam en kan de wens om euthanasie niet meer bevestigen. Mag een arts desondanks euthanasie plegen?

Euthanasie bij dementie

Twaalf jaar cel

In april 2016 staat een ervaren verpleeghuisarts voor dit dilemma en besluit om toch euthanasie toe te passen. Door de ernstig demente staat van de patiënt kan de arts niet controleren of de vrouw nog steeds dood wil. De eerder geschreven wilsverklaring van de vrouw en de wens van de familie om haar uit haar lijden te verlossen, is voor de arts reden genoeg om toch tot levensbeëindiging over te gaan. 

Woensdag 11 september 2019 hoort de arts of ze om deze beslissing veroordeeld wordt tot moord. Er hangt haar een gevangenisstraf van twaalf jaar boven het hoofd.

Van hulpverlener naar misdadiger

Een belangrijke uitspraak in een omstreden situatie. De verpleeghuisarts geeft aan “naar eer en geweten gehandeld te hebben”. De rechter zal bepalen of de arts alle zes de zorgvuldigheidseisen heeft nageleefd. Wanneer de verpleeghuisarts veroordeeld wordt, zal dit verregaande invloed hebben op toekomstige euthanasieverzoeken door demente patiënten. Geen arts zal de grens van hulpverlener naar misdadiger over willen gaan.

We zijn benieuwd naar jouw mening. Mag een arts euthanasie plegen wanneer iemand een schriftelijke wilsverklaring heeft opgesteld, maar diegene inmiddels door dementie niet meer wilsbekwaam is? Praat op onze Facebookpagina mee over dit onderwerp.