Er is méér te vertellen over abortus

De pro-life flyer die deze week namens Platform Zorg voor Leven verspreid wordt, heeft al veel gemoederen doen oplaaien. Dit laat weer zien hoe sterk het taboe is dat nog steeds rust op het gesprek over abortus. Abortus is een verdrietige en moeilijke realiteit, waar veel vrouwen en mannen mee te maken krijgen. 1 op de 8 zwangerschappen wordt afgebroken in Nederland, natuurlijke miskramen uitgezonderd. We kúnnen er als samenleving dus niet omheen om hierover te praten. Hoe komt het dat elk jaar 30.000 vrouwen een onontkoombare noodsituatie ervaren en overgaan tot abortus? Hoe kunnen we hen helpen? Is de situatie in Nederland eigenlijk wel zo goed als voorvechters van abortus willen doen geloven?

Er is méér te vertellen over abortus

Druk of dwang

Het zelfbeschikkingsrecht en vrije keuze van de vrouw is het belangrijkste argument dat voorstanders van abortus gebruiken. Het blijkt echter dat de keuze voor abortus lang niet altijd vrij is. Kenniscentrum Fiom stelt dat 1 op de 10 vrouwen aangeeft dat de abortus niet haar eigen besluit was. 1 op de 5 vrouwen ervaart te worden gestuurd in haar besluit door mensen in haar omgeving. Uit ervaringsverhalen blijkt dat vrouwen regelmatig te weinig steun vinden bij hun partner. Hoeveel keuze hebben vrouwen eigenlijk als ze zich niet gesteund weten door hun omgeving om voor het kindje te kiezen?

Eerlijke en volledige informatie is cruciaal in de besluitvorming rond abortus. De informatie voor onbedoeld zwangere vrouwen gebruikt echter vaak verhullende taal. Het ongeboren kind wordt een vruchtje, klompje cellen of zwangerschapsweefsel genoemd. Dit is niet eerlijk ten opzichte van vrouwen. Zij kunnen daardoor een abortus ondergaan op basis van onvolledige informatie en zich later intens schuldig voelen. Het verhullend taalgebruik is ook oneerlijk ten opzichte van het ongeboren kind. Bij elke zwangerschap zijn twéé levens betrokken: van de moeder en het kind. Het gaat hier niet over het baas zijn in eigen buik, zoals feministen vaak roepen, maar om de buik van een ander, namelijk die van het kind. Verbloemende woorden kunnen ertoe bijdragen dat het leven van het kind wordt afgebroken, terwijl het juist recht heeft op bescherming.

Andere oplossingen

In de wet is de eis opgenomen dat onbedoeld zwangere vrouwen geïnformeerd moeten worden over andere oplossingen voor hun noodsituatie dan het afbreken van de zwangerschap. Uit de meest recente Evaluatie Wet afbreking zwangerschap blijkt echter dat alternatieven door zowel het abortuscentrum als het ziekenhuis lang niet altijd worden besproken. Met slechts 38% (abortuscentrum) en 23% (ziekenhuis) werd besproken hoe het leven van de vrouw eruit kon zien als de zwangerschap wordt uitgedragen. De mogelijkheid van steun uit de omgeving en/of van professionals, tijdens en na de zwangerschap, werd slechts respectievelijk met 11% en 7% besproken. Uit onderzoek blijkt dat vrouwen vaker van keuze veranderen als ze verschillende opties met hun huisarts bespreken. We zijn het als samenleving aan vrouwen en hun ongeboren kinderen verplicht om hen deze informatie en steun te bieden.

Het doel van de Week van het Leven en de flyer die daarvoor verspreid wordt, is om open het gesprek aan te gaan. Dat doen we door ook onderwerpen te bespreken waar voorvechters van abortus het liever niet over willen hebben: de verdrietige realiteit voor moeder en kind die vaak achter een abortus schuilgaat, de alternatieven die er zijn voor abortus en de mogelijke gevolgen van abortus voor de vrouw. Wie vindt niet dat het beter is als er minder abortussen plaatsvinden? Laten we daar dan ook over spreken! 

Zie voor meer informatie: www.weekvanhetleven.nl