Terugblik op de Nashville-verklaring

Het is alweer bijna een jaar geleden dat de Nashville-verklaring vanuit de Verenigde Staten naar Nederland is overgekomen. De verklaring deed flink wat stof opwaaien. Hoe is dit toen verlopen en heeft het gesprek rondom de Nashville-Verklaring iets opgeleverd?

Terugblik op de Nashville-verklaring

Inhoud Nashville-verklaring

Deze verklaring is opgesteld tijdens een conferentie van de Southern Baptist Convention (grootste Protestantse kerkgenootschap van de VS). De aanleiding voor de verklaring was volgens de initiatiefnemers de te soepele moraal rondom het huwelijk, homoseksualiteit, transgenders en genderneutraliteit. De verklaring verwijst onder andere naar afkeuring van transgenderisme en homoseksualiteit. Bijvoorbeeld in artikel 10: “WIJ BEVESTIGEN dat het zondig is om homoseksuele onreinheid of transgenderisme goed te keuren. Wie deze wel goedkeurt wijkt fundamenteel af van de standvastigheid die van christenen verwacht mag worden en van het getuigenis waartoe zij geroepen zijn”. Een ander voorbeeld uit artikel 7: “WIJ ONTKENNEN dat het in overeenstemming met deze heilige bedoelingen is wanneer mensen zichzelf bewust willen zien en positioneren als personen met een homoseksuele of transgenderidentiteit.”

Nashville-Verklaring in Nederland

De Nashville-verklaring kent in Nederland ongeveer 250 ondertekenaars, vooral predikanten. De Nederlandse vertaling van de verklaring en de presentatie daarvan begin januari 2019, veroorzaakte veel ophef. Het OM heeft onderzocht of de Nashville-verklaring ongepast of zelfs strafbaar was. Of dit echt zo is, is nog niet duidelijk. Wel is het duidelijk dat gelovigen het als kwetsend hebben ervaren en het wekte heftige emoties op. Hoe kijkt men daar nu tegenaan?

golf van solidariteit

Predikant en christelijk LHBTI+-activist Wielie Elhorst heeft tijdens de Viering van de Liefde die een paar dagen na de publicatie van de Nashville-verklaring op het Homomonument in Amsterdam werd gehouden, gezegd dat de (christelijke) LHBTI+-beweging niet op basis van de bewoordingen van de verklaring in gesprek wil. “De woorden die in de verklaring zijn gebruikt, zijn niet de basis voor een goed gesprek. Bovendien vind ik de verklaring erg gevaarlijk voor jongeren die opgroeien in de gemeentes van predikanten die de verklaring hebben ondertekend.” Gelukkig, zo meent Elhorst, is de verklaring niet representatief voor hoever Nederland, ook in de kerken, al is op gebied van LHBTI-emancipatie en sociale acceptatie. “De enorme golf van solidariteit, zoals het ophangen van regenboogvlaggen door heel Nederland, was een hart onder de riem. Dat zie ik als een momentopname van hoever we zijn in Nederland.”

Open karakter biedt toekomst 

Hoe de discussie naar aanleiding van de Nashville-verklaring zich verder zal ontwikkelen, is nog niet duidelijk. “Een studiedag over de verklaring door de ondertekenaars leverde weinig op. Critici kregen geen spreektijd,” aldus Elhorst. “Gelukkig is Nederland een klein land met ook in de kerk veel korte lijntjes. Men kent elkaar en men zoekt elkaar op. Het gesprek wordt zelden of nooit uit de weg gegaan.”