De vrouw wil niet fulltime

Ligt er een taboe op de fulltime werkende vrouw?

Er is iets geks aan de hand met werkende vrouwen in Nederland. Enerzijds zijn vrouwen massaal meer gaan werken. Een steeds hoger aantal vrouwen heeft een baan van meer dan 20 uur per week en ook het aantal vrouwen met een ‘grote’ deeltijdbaan (28 tot 35 uur) groeit. Anderzijds komt het aantal fulltime werkende vrouwen maar niet in beweging. Al jaren schommelt dat aantal rond de 25 tot 30 procent. Met andere woorden: vrouwen hebben een steeds grotere deeltijdbaan, maar zelden waagt iemand de sprong van deeltijd naar voltijd. Er lijkt voor vrouwen een taboe te liggen op fulltime werken.

De vrouw wil niet fulltime

De vrouw als halve verdiener

Nederland is beroemd om zijn ‘anderhalfverdienersmodel’. Zodra mensen samenwonen en kinderen krijgen, blijft één partner fulltime werken, de ander kiest voor parttime. Niemand zegt echter dat de vrouw de ‘halve’ verdiener moet zijn. De rollen lijken al vast te liggen en dat is jammer, vindt Anne Westerduin. Ze is theoloog en bedrijfskundige en fulltime werkzaam als voorzitter van de Raad van Bestuur van een landelijke zorgorganisatie voor mensen met een beperking. “Ik zou wel willen morrelen aan de onderliggende drijfveren van mensen. Dat hij meer verdient vind ik een slechte motivatie om als vrouw uren in te leveren. Ik vind eigenlijk dat dat in deze tijd niet meer kan. In principe werk je gewoon en draag je bij aan de samenleving. Het hoort ook bij de aarde bewerken, dat we dat met elkaar doen.”

“Wat ik ons als christenen gun is een open mind. Wat vraagt deze tijd? Traditionele waarden zijn waarden die de traditie voorschrijft, de bijbel schrijft ze niet voor. Die heeft het over verantwoordelijkheid nemen. Dat betekent dat je met z’n tweeën kijkt, hoe je de taken verdeelt. Het is ook een uitdaging om creatiever na te denken. Welke knelpunten krijg je als je fulltime werkt en hoe kun je die oplossen.”

Taboe op de parttime werkende man

Als vrouw denk je wel twee keer na voor je op het schoolplein verkondigt dat je fulltime werkt. Maar als man schep je tegen je vrienden ook niet op over je parttimebaan. Moeten we het omdraaien? Bestaat er een taboe op parttime werkende mannen?

Waar vrouwen steeds meer uren werken, leveren mannen nauwelijks tijd in. Het aandeel mannen van boven de 25 jaar dat parttime werkt, is tussen 2003 en 2018 slechts met 4 procentpunt toegenomen tot 27%. Arjen van Veelen schreef in een essay hoe gelijkheid voor vrouwen, statusverlies voor mannen betekent. “Er is geen winst voor vrouwen, zonder verlies voor mannen.”

Een gebrek aan voorbeelden

Heeft het te maken met een gebrek aan voorbeelden? Voor de combinatie werk en privé kijken we naar onze ouders. Mannen, schrijft Van Veelen, zien vooral dat zij veel meer in het huishouden doen dan hun vader. Vrouwen dachten dat zij het beter zouden krijgen dan hun moeder, maar vooralsnog zijn ze meer gaan werken én meer gaan zorgen. Westerduin merkt op dat fulltime werken haar om die reden meer rust geeft, want bij een grote deeltijdbaan is de verhouding tussen werk en privé soms zoek. Je moet op meerdere terreinen ballen in de lucht houden. Je let steeds op of je niemand tekortdoet. 

Volgens Westerduin heeft fulltime werken uiteindelijk niets met man- of vrouw-zijn te maken. Het draait allemaal om verantwoordelijkheid nemen. “Zorgen voor je kinderen en ouder wordende ouders is een Bijbelse lijn die ik meteen beaam. Maar denk na of dat op een andere manier kan dan dat jij thuis gaat zitten. Praat er met andere stellen over, zoek goede voorbeelden. Er zijn zoveel leuke oplossingen.”

*De cijfers komen uit de Emancipatiemonitor 2018 van het Sociaal Cultureel Planbureau.