'LHBT’ers hebben wat dat betreft meer nodig dan alleen een ‘iedereen is welkom’ bord bij de deur.'

Of je nu elke week naar de kerk gaat of eigenlijk nooit met religie bezig bent, tijdens de kerst ben je altijd welkom in de kerk. ‘Maar LHBT’ers hebben wat dat betreft meer nodig dan alleen een ‘iedereen is welkom’ bord bij de deur’, schrijft theoloog en schrijver Hinke van Abbema.

'LHBT’ers hebben wat dat betreft meer nodig dan alleen een ‘iedereen is welkom’ bord bij de deur.'

“Natuurlijk ben je welkom hier. Wij maken geen onderscheid tussen wit en bruin, hetero of homo. Want Jezus maakte dat onderscheid ook niet”, hoor je vaak.

Het klinkt mooi, maar hoe kom het dan toch dat een gemiddelde kerk in Nederland amper tot geen LHBT-leden heeft? De kerk is een ontzettend homogene club, elke zondag vol met hoogopgeleide, witte hetero’s die claimen dat iedereen welkom is.

Ons-kent-ons volk

Ik wil niet beweren dat die claim niet oprecht is, maar ik wil er wel mijn vraagtekens bij zetten. Want kennelijk is het niet zo duidelijk, dat iedereen welkom is. Anders was het publiek wel meer divers geweest, toch?

Mensen zijn een ons-kent-ons volk. We zoeken het gezelschap van mensen die op ons lijken, die dezelfde dingen belangrijk vinden, die geloven zoals wij dat doen, waardoor het zo min mogelijk schuurt. Datgene wat vreemd is, is beangstigend. Wat je niet kent, ervaar je snel als bedreigend.

Zo ontstaan de vele verschillende kerken, met elk hun eigen regels, waar iedereen welkom is, als je maar net zo denkt als wij. Zou Jezus dat ook zo doen? Jezus zocht de mensen op. Ook mensen die anders dachten en anders deden dan de mainstream, hij sprak met hen zonder veroordeling.

Een veilig gesprek

Praten zonder oordeel. Het gesprek aangaan met als doel elkaar te leren kennen en beter te begrijpen. Niet om de ander te vormen naar jouw wil en jouw mening. Probeer dat maar eens, dat is echt veel moeilijker dan het lijkt. We hebben bijna altijd, bewust of onbewust, een verborgen agenda. Ik wil ook helemaal niet pretenderen dat ik het kan, maar ik wil me er wel voor inzetten.

Zo ben ik vorige week in gesprek gegaan met een imam over LHBT en de Islam. Het mocht niet, daar was hij duidelijk over. Vrouw en man waren door Allah voor elkaar bedoeld. En van geslacht veranderen was al helemaal ondenkbaar. Maar ik kon het goed met hem bespreken en die bespreekbaarheid geeft een bepaalde mate van veiligheid. Zeker ook omdat hij bleef aangeven dat je ook als LHBT’er welkom bent. Dat hij je zal omhelzen en uit zal nodigen voor het gebed.

Echt welkom voelen

Praten is zo belangrijk. Je kunt niet zeggen dat iedereen welkom is zonder minderheden expliciet te benoemen. LHBT’ers hebben wat dat betreft meer nodig dan alleen een ‘iedereen is welkom’ bord bij de deur. Taal en beeld spelen daarbij een cruciale rol. Wat staat er op de site van je kerk? Spreek je inclusief? Let je op foto’s die je op social media zet? Het is nodig voor de veiligheid van minderheden om duidelijkheid te geven. Er is teveel veroordeling, teveel ervaringen van homofobie, om die veiligheid als een vanzelfsprekendheid te zien.

Meld je aan op wijdekerk.nl, zodat LHBT’ers weten wat wel en niet geaccepteerd wordt in jouw kerk. Maak het bespreekbaar. Noem het in de eredienst. Geef aandacht aan de nationale coming-out dag. Overdreven? Het is nodig. Niet omdat wij, LHBT’ers, zielig zijn, maar omdat we welkom zijn. En dat moeten we weten.

Zonder ons mist Gods gemeente een deel van haar veelkleurigheid. Een homogene kerk is niet de weerspiegeling van Jezus op aarde. Wil je als gemeente Jezus weerspiegelen, begin dan met luisteren zonder veroordeling. En trouwens, het mag best wel eens schuren.