Verweesd en voltooid

Column door Laurens Sok

Laurens Sok is opiniemaker en blogger. Hij laat zijn licht schijnen op actuele kwesties en onze christelijke maatschappij.

Verweesd en voltooid

Meer en meer komt aan het licht dat we in een verweesde samenleving leven. Een tijd zonder richting, zonder ideologieën, zonder aansprekende ideeën, zonder vaders en moeders… Een voedingsbodem voor zeer onwelgevallige plannen en voorstellen.

Verweesd zijn, eenzaam zijn… Dat is een zeer onprettig gevoel. Iets waar veel mensen over mee kunnen praten. Buiten het feit dat een individu hier mee kan worstelen, kan het ook in een groter geheel zien worden. Want ook een samenleving kan verweesd zijn of raken. Een samenleving waarin het ontbreekt aan liefde en aandacht, waarin respect voor de normen en waarden van onze eigen cultuur ontbreken en waarbij een veelheid aan ideeën, opvattingen en handelingen heeft geresulteerd in een gevoel van onbehagen en verdeeldheid. Maar ook in een autonoom denken van de mens.

Het leven faciliteren

Laurens Sok

Om met het laatste te beginnen. Autonoom denken lijkt in onze tijd iets stoers. Iets wat ongeveer het hoogste goed schijnt te zijn. Soms wordt het zelfs aangeduid als een kernkwaliteit. Eigen regie houden over je leven. Zelfstandig bepalen wat je wilt, wat je doet, wat je zegt en ga zo maar door. Het klinkt mooi, maar feitelijk gezien kan een mens dat niet eens… 

In de afgelopen tijd kwam het verweesde gevoel sterk naar boven in de discussie rondom ‘voltooid leven’. Iets wat eerder al een ‘frame’ werd genoemd waar we doorheen moeten prikken. De term geeft een verkeerde voorstelling van zaken. Maar buiten dat, het is een onderwerp wat al jaren de aandacht trekt. Voor- en tegenstanders debatteren met elkaar en zitten bij praatprogramma’s. Iets wat bij dit onderwerp sowieso al een veeg teken is. Verpolitisering van een dergelijk heftig en kwetsbaar onderwerp is pijnlijk. Want achter alle politieke standpunten, meningen en uitspraken zitten vaak oudere mensen die eenzaam zijn, die problemen kennen of geen uitzicht (lijken te) hebben. 

Ergens las ik de uitspraak: 'We moeten niet de dood makkelijker maken, maar het leven'. Een leven faciliteren is een nobele bezigheid, maar de dood faciliteren is een daad van ‘verweesdheid’. Iets waarbij we niet weten wat we daadwerkelijk doen. Geen daad van liefde en aandacht, maar een daad van disrespect en minachting. En buiten dat, het is iets wat ons als mens helemaal niet aangaat. Het is een uitwas van ‘de mens als God’.

Verweesd, dat zijn we

Verweesd, dat zijn we. Als collectief. Als samenleving. Maar ook als individu. In één van de gelukkigste en rijkste landen van de wereld is dit het geval. Ergens is het door mensen te herstellen, maar voor het echte ‘voltooide leven’ moeten we het hogerop zoeken. Niet bij de plaatselijke of landelijke politiek, maar bij een ‘koning’. Hij heeft voor alles een oplossing.

 

Lees meer van Laurens Sok op zijn website of op zijn Twitterpagina