Joy Academy in Veenendaal geeft thuiszitters weer een kans

Op de christelijke Joy Academy in Veenendaal kunnen kinderen terecht die door een stoornis, achterstand of vorm van hoogbegaafdheid in de knel komen in het reguliere onderwijs. De school draait volledig op vrijwilligers.

Joy Academy in Veenendaal geeft thuiszitters weer een kans

Het is 08:30 als op de Joy Academy in Veenendaal de dagopening begint. Er wordt gezongen, uit de bijbel gelezen en een van de leerlingen houdt een korte overdenking. Bijbelverzen schallen door het gebouw: “The Lord shall be my confidence and shall keep thy foot from being taken.” In het Engels, want de school volgt een internationale lesmethode.

In het voormalige buurthuis zijn weinig lokalen te vinden. In een centrale ruimte staan tafels met schotten ertussen zodat de leerlingen zich goed kunnen concentreren. De ene plek netjes opgeruimd, de andere beplakt met posters van trekkers. “Het heeft iets weg van een callcenter,” grapt Robbert Den Bleker, een van de vrijwilligers. "Maar zo hebben de kinderen minder last van prikkels." Zijn zoon viel binnen een paar maanden uit op een reguliere middelbare school en kwam toen bij Joy Academy terecht. “Het was er te druk door de vele kinderen en het wisselen van lokalen en docenten,” vertelt hij. “Het heeft anderhalf jaar geduurd voordat hij weer volle dagen naar school kon."

Wachtlijst

Op die manier zijn veel kinderen bij Joy Academy terecht gekomen. En het worden er alleen maar meer. Minister Arie Slob voor Basis- en Voortgezet Onderwijs liet eind januari in een brief aan de Tweede Kamer dat het aantal thuisblijvers is gestegen tot maarliefst 4790.

Joy Academy heeft plek voor 30 leerlingen. Op dit moment staan er 15 op de wachtlijst, maar dat aantal neemt volgens Elien Monteban alleen maar toe. Sinds ze de school heeft opgericht in 2017 heeft ze nooit om leerlingen hoeven vragen. “We moeten tegen ouders zeggen dat we vol zitten. Dat vind ik het allerergste wat er is. Ik heb heel veel ouders zien huilen, maar ik kan niks doen.”

“We moeten tegen ouders zeggen dat we vol zitten. Dat vind ik het allerergste wat er is. Ik heb heel veel ouders zien huilen, maar ik kan niks doen.”

Buiten de boot

Waarom de vraag zo groot is? “Ik denk dat er op dit moment veel kinderen buiten de boot vallen. Ze hebben meer nodig dan ze op een reguliere school kunnen krijgen,” licht Elien toe. De oplossing is volgens haar in de basis niet eens zo ingewikkeld. “Door wat kleine onderdelen te veranderen kan je een plek creëren waar ze weer tot bloei komen. Hoe graag een leerkracht op een reguliere school het ook wil, in een groep van dertig kinderen is het moeilijk om iedereen die aandacht te kunnen geven.”

Bij Joy Academy kunnen kinderen op hun eigen niveau en tempo werken. Daarnaast is er extra persoonlijke aandacht. Ook de Amerikaanse lesmethode sluit daarop aan. Elien: “Dit systeem is er niet in Nederland. Het is een curriculum dat zich focust op karaktereigenschappen zoals lef en zelfverzekerdheid. Bovendien heeft het een christelijke basis. Het enige nadeel is dat de methode niet in het Nederlands verkrijgbaar is.”

Schoolgeld

Dat de school alleen met vrijwilligers werkt maakt dat het schoolgeld, in vergelijking met andere particuliere scholen, laag blijft. “We vragen 300 euro per maand. Het geld wordt gebruikt voor de huur van het gebouw, gas- en elektriciteitskosten en lesmaterialen," aldus Elien. "We willen dat de school toegankelijk is voor iedereen. Mocht dat niet zo zijn dan zien we vaak dat een werkgever of familie inspringt. Ik geloof ook dat God hierin voorziet. Dat geef ik dan ook mee aan ouders die schrikken van de prijs.”

Toekomst

Ondanks het succes, kan Elien geen inschatting maken voor de toekomst van Joy Academy. "We hebben een stevig team, maar met vrijwilligers werken kent ook moeilijkheden. Als iemand ziek wordt of een vaste baan moet zoeken, dan ben je diegene kwijt." Hulp van de overheid is dan ook zeer wenselijk. "Het hoeft niet het geld te zijn wat een andere school ontvangt, maar gewoon de dingen die voor een reguliere school normaal zijn, zoals een schoolgebouw."

Moed

De onzekerheid doet niet af aan het enthousiasme voor de kinderen. “Ik geloof er echt in dat een kind groeit als het zich gehoord en gezien voelt," vertelt Elien. "Een jongen die al bij een aantal scholen afgewezen was, kwam hier binnen met een glimlach van oor tot oor. Iemand gaf hem een kans, iemand ziet dat er hoop is voor hem, iemand gelooft in hem. Het verbaast me keer op keer dat kinderen de moed verzamelen om opnieuw te beginnen.”

 

 

Bekijk hier onze uitzending over thuiszitters

Of lees verder op de dossierpagina over thuiszitters.