Wurger politieagente Bente na een paar maanden alweer op vrije voeten

Begin maart deed het gerechtshof in Arnhem uitspraak tegen de 21-jarige Joeri B, de man die politieagente Bente Vreeman twee jaar geleden in Amersfoort heeft mishandeld en geprobeerd te wurgen. Collega’s vreesden toentertijd voor haar leven. Eerder werd er drie jaar cel tegen hem geëist voor poging tot doodslag, maar dat is nu van de tafel geveegd. Twintig maanden cel, waarvan vier voorwaardelijk, dat is de nieuwe eis. Deze tijd heeft Joeri B. in zijn voorarrest al uitgezeten, wat betekent dat hij nu weer op vrije voeten is. Maar Bente heeft levenslang, want haar leven ziet er niet meer hetzelfde na die bewuste zaterdagavond, 10 maart 2018.

Wurger politieagente Bente na een paar maanden alweer op vrije voeten

Bente was werkzaam als hondengeleidster bij de politie, haar absolute droombaan. Nu twee jaar later kan ze nog steeds niet aan het werk door de mentale en fysieke klachten die zij aan de mishandeling heeft overgehouden. Voor een NieuwLicht-uitzending keert zij, samen met collega Peter Drost, voor het eerst terug naar de plek waar dit zich allemaal heeft afgespeeld.

Flashbacks

“Het is raar om hier te zijn. Raar hoe je brein werkt, om te merken dat na het incident de nachtmerries, de flashbacks die ik gehad heb, dat dat beeld exact klopt. Het eerste beeld dat ik weer zag nadat ik bijkwam: de klinkerstraat, het bruggetje en de omheining van het water. Voor ons begon het eigenlijk op het bruggetje, waar Peter op de fiets achter het meisje aanging, dat in eerste instantie aan het signalement voldeed van degene die het raam had ingegooid."

Peter: “Ik spreek dat meisje aan: ‘joh, blijf even staan.’ Op dat moment wordt het gelijk even zwart. Kennelijk ben ik naar de grond geslagen.”

Het licht ging uit

Bente: “ik stap uit en precies achter mijn auto zie ik Peter op de grond liggen, tegen de muur aan, waar twee personen over hem heen gebogen staan en op hem inslaan en schoppen. Ik besluit om hen te slaan met mijn lange wapenstok. Hopend op reactie, hopend op het stoppen van hun geweld. Maar ze stopten niet, het ging gewoon door. En op het moment dat ik begin te slaan en er geen reactie komt, voel ik een keiharde klap op mijn hoofd. Waar die vandaan komt; ik heb werkelijk geen idee, maar het was echt hard. Daarna gaat voor mij het licht uit.”

‘Hé, Bente ligt op de grond’

Peter: “dan sta je op en ben je gedesoriënteerd. Je hoort een boel geschreeuw en het geweld is van nul naar honderd gegaan. Je ziet mensen heen en weer rennen, je ziet mensen slaan, schreeuwen en dan komt het besef: Hé, Bente ligt op de grond. Dit was gewoon echt bedoeld om ons uit te schakelen."

Bente: “toen ik langzaam bijkwam, voelde ik dat er heel veel gewicht op mij lag en ik kreeg steeds moeilijker adem. Ik merkte dat mijn keel dichtgeknepen werd. Ze zaten met zijn tweeën bovenop mij en ik werd moedwillig gewurgd. Achteraf blijkt dat hij zijn arm om mijn keel heeft gehad. Ik merkte gewoon dat ik het steeds benauwder kreeg en dat ik steeds meer moeite had met ademhalen. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik daar weer uit ben gekomen."

Stroomstootwapen

Peter: “op een gegeven moment beseffen we echt wel dat de eerste klus die geklaard moet worden, is Bente ontzetten en die gasten eraf. Dus je bent aan het slaan en je probeert al het mogelijke om die jongens van Bente af te trekken. Alleen ondertussen worden we in onze rug getrapt, geslagen en dat maakt het heel eng. Ik riep toen heel hard naar de andere collega’s: ‘stroomstootwapen!’ Dat is het moment dat ze allemaal reageren. Dat ze de handen omhoog doen en dat wij voor het eerst de controle terug hebben.”

Bente: “toen kwam ook het argument: ‘niet schieten, want we hebben kinderen.’ Toen ik opstond zag ik Peter het eerst staan met een taser gericht op de daders. Op dat moment heb ik toch nog besloten om mijn hond uit de auto te halen met het idee: ‘als ik mijn hond nodig heb, is hij er in ieder geval.’ Ik keek naar beneden en zag dat er een plas bloed lag op mijn hond. Dat snapte ik niet. Ik dacht dat mijn hond gewond was, dus daar was ik heel erg bezorgd om. Tot ik uiteindelijk met mijn hand over mijn gezicht ging en mijn hand vol bloed zat. Toen besefte ik pas dat mijn eigen hoofd zo hard bloedde."

Tekst gaat door onder de video.

Beelden van de mishandeling:

BEELDEN Aanhouding Amersfoort loopt uit de hand dumpert nl

Niet meer de oude...

Bente: “ik ben nog steeds niet terug aan het werk als hondengeleidster. Ik werk momenteel drie keer 4 uur administratief. Simpelweg omdat ik het werk buiten nog niet kan. Dat heeft te maken met de PTSS die bij mij is vastgesteld, maar ook met de fysieke klachten die ik nog steeds ondervind waardoor ik beperkt ben. Dus hoe gaat het met me? Ik ben echt vooruitgegaan, maar ben nog lang niet waar ik zou moeten zijn. Dat maakt me vaak best verdrietig en boos. Uiteten gaan is bijvoorbeeld geen optie. Of iets waar ik over na moet denken. Hele normale dagelijkse dingen, zoals het geluid van mijn eigen honden, het blaffen, kan ik niet verdragen. Daardoor wordt mijn hoofdpijn eigenlijk steeds erger."

"Voor die overprikkeling loop ik ook nog steeds bij de neuroloog, de ergotherapeut en een revalidatiearts. Om te kijken hoe ver ik nog vooruit kan en de vraag is wat ik eraan over ga houden. Dat weten we momenteel nog niet. Ik zou heel graag terug willen. Niks liever. Gewoon weer mijn oude functie, de oude Bente, maar dat is niet realistisch.”

Bekijk hier de uitzending terug: