"We waren precies als alle andere gereformeerde stelletjes en zagen we geen andere weg dan trouwen"

Wat betekent trouwen als je uit een Gereformeerd Vrijgemaakte opvoeding komt? Is trouwen werkelijk een vrije keuze of wordt het van je verwacht. Een van onze lezeressen reageerde naar aanleiding van onze uitzending over duurzame relaties en zette haar vraagtekens bij de keuzevrijheid. Lees hier haar verhaal.

"We waren precies als alle andere gereformeerde stelletjes en zagen we geen andere weg dan trouwen"

We ontmoetten elkaar op de gereformeerde studentenvereniging in de stad waar we beiden studeerden. Allebei afkomstig uit een Gereformeerd Vrijgemaakt gezin, opgegroeid in onze keurige afgepaste zuil begrepen we elkaar heel goed. We wisten wat er wat van ons verwacht werd, wisten hoe we ons bij onze respectievelijke ouders moesten gedragen en hoe we buiten deze verwachtingen de grenzen konden opzoeken. 

Met onze gereformeerde bevriende academische stelletjes bespraken we de mores, regels en geboden. We stelden ze ook ter discussie en vonden onszelf een stuk verlichter dan ouders, familie andere kerkgangers. Samenwonen vonden we geen probleem, seks voor het huwelijk kon ook eigenlijk wel en we wisten ook heus wel dat scheiden je niet automatisch verdoemde. 

Net als alle andere gereformeerde stelletjes

En toch… zijn al deze bevriende stelletjes tijdens hun studententijd of kort erna getrouwd. Ook wij. Na drie jaar waren we er aan toe. Ik was net 23, hij 24. Ik rechtvaardigde het voor mezelf door andere redenen aan te dragen (mooi om elkaar trouw te beloven, we geloven echt in ons, zieke vader kon er nog bij zijn). En we trouwden niet omdat dit van ons werd verwacht. Wij waren heus anders. Maar als ik heel eerlijk ben waren we precies als alle andere gereformeerde stelletjes en zagen we geen andere weg dan trouwen.  

Schaamte tegenover niet-gelovige medestudenten

Ik schaamde tegenover mijn (niet-gelovige) medestudenten en heb weinig niet-christelijke gasten uitgenodigd. Mijn psychotherapeut die ik destijds bezocht keurde het af, al kon ze dit natuurlijk niet zeggen. Ze gaf me een dichtbundel van Rutger Kopland, Geluk is gevaarlijk, waar ik later nog vaak aan heb gedacht. 

We waren lang gelukkig samen, kregen kinderen en beleefden veel samen. We weekten ons samen langzaam los uit de Gereformeerde kerk (Vrijgemaakt) en kozen ons eigen pad. Lange tijd konden we de wereld laten zien dat het wel kon, jong getrouwd en gelukkig

Twijfels over het huwelijk

In gesprekken met anderen vermeed ik altijd de lengte van mijn huwelijk te noemen en de leeftijd waarop ik was getrouwd. Ik schaamde me er voor en als het toch ter sprake kwam, dan wilde ik altijd het waarom uitleggen. Alsof ik toch niet echt helemaal achter mijn keuze van destijds stond. En een paar jaar geleden bleek dat mijn man hier ook zijn twijfels over had. Helaas heeft ons huwelijk het niet overleefd

Ik denk niet dat het jong trouwen hier perse debet aan is. We waren echt lang gelukkig samen. Maar in dit huwelijk – wat ook een relatie zonder huwelijk had kunnen zijn – zijn we uit elkaar gegroeid. Spijt van het huwelijk heb ik niet. Maar mochten mijn dochters ooit met trouwplannen op jonge leeftijd aankomen, dan ga ik dit gesprek over de achterliggende reden graag met ze aan. 

Bekijk hier onze uitzending over duurzame relaties