Monique hertrouwde met haar ex: 'Eeuwige trouw nam ik met een korrel zout'

Terugkeren bij een ex, heeft dat kans van slagen? Bij Monique (57) en John (66) wel. Ze verloren elkaar 30 jaar lang uit het oog, trouwden, scheidden en kwamen weer bij elkaar. Eind goed al goed. Maar wat betekent eeuwige trouw nog als de liefde zoveel pieken en dalen kent?

Monique hertrouwde met haar ex: 'Eeuwige trouw nam ik met een korrel zout'

Het liefdesverhaal van Monique en John is in eerste instantie niet om over naar huis te schrijven. Monique was 18 toen ze een baantje had bij een postagentschap in Lelystad. John was 28 en werkte bij de boekhouding. “Hij hoorde van collega’s dat er een leuk meisje zat. Toen is hij een keer langs gefietst en toen sloeg de vonk over,” vertelt Monique. Maar hij was al 28, getrouwd en had kleine kinderen. Daar waren haar ouders het niet mee eens.

Zonder dat Monique het wist grepen ze in. “Mijn vader heeft hem opgezocht om te eisen dat hij van mij vandaan zou blijven. Mijn moeder heeft ervoor gezorgd dat we elkaar op het werk niet konden zien. Telefoontjes werden door collega’s overgenomen.”

Enkele ontmoeting

Veel meer dan een enkele ontmoeting en een aantal brieven zat er voor de twee niet in. Monique verhuisde, trouwde en kreeg een dochter. Er kwam een einde aan het geluk toen haar eerste man overleed. “Toen mijn dochter zeven jaar oud was, kreeg hij kanker. Binnen een half jaar was hij overleden,” vertelt Monique. Ze hertrouwde, maar dat huwelijk liep stuk.

LinkedIn

De jaren vlogen voorbij tot Monique in 2012 een bericht ontving op LinkedIn. “Het was van John. Ik herkende hem eerst niet, want 30 jaar eerder had hij nog haar en nu was hij kaal.” De twee spraken af om bij te praten. “Toen pas kreeg ik het verhaal te horen dat mijn vader hem bedreigd had. Hij had al die tijd aan mij gedacht, maar was me uit het oog verloren. Hij was blij dat hij dit niet mee in zijn graf hoefde te nemen,” vertelt Monique. “Ik ging stomverbaasd naar huis. Mijn vader was inmiddels overleden. Maar het voelde als een teken van boven, alsof hij toch niet wilde dat ik alleen zou blijven.”

30 jaar

Toch heeft het 30 jaar geduurd voordat John contact opnam. “Hij was al die tijd bij zijn vrouw gebleven, maar dat was niet de liefde van zijn leven,” licht Monique toe. “Hij heeft van de een op de andere dag alles wat hij opgebouwd in dat gezin achtergelaten voor mij. Niet wetende of hij bij mij überhaupt een kans maakte.” Met als gevolg dat John geen contact meer mocht hebben met zijn kinderen en kleinkinderen.

In de loop der jaren vonden Monique en John elkaar in de muziek. “John maakte naast zijn baan al muziek. Ik ben door hem in de muziekwereld terecht gekomen. We traden samen op. Vooral in verzorgingshuizen.” Toch eiste de zorg rond de scheiding zijn tol. John kreeg een acuut hartinfarct. “Ik zag hem in de wc in elkaar storten en hij moest door hulpverleners uit het raam gehesen worden.”

'Ik zag hem in de wc in elkaar storten en hij moest door hulpverleners uit het raam gehesen worden'

Huwelijksbootje

Ondanks de moeilijkheden besloot het stel in 2014 in het huwelijksbootje te stappen. “Eerder gezegd wilde ik dat een paar dagen van tevoren nog afblazen, omdat we veel ruzie hadden,” geeft Monique toe. In 2015 werd ze ernstig ziek. “Alles werd stilgezet. Ik kon niet meer werken. Door mijn herstel ben ik na gaan denken over wat ik nog wilde in het leven.”

De twijfels van Monique kwamen uit. Het huwelijk met John hield geen stand door de vele ruzies. Monique: “Hij is een binnenvetter. Alle problemen rond zijn kinderen en kleinkinderen hield hij binnen. Ik ben dan wel een coach, maar ook een mens.” De twee besloten afstand te nemen, maar hadden tijdens optredens nog contact. Monique ging op zoek naar de oorzaak van de breuk. “Als het in deze en voorgaande relaties niet lukt, wat gaat er dan fout bij mij? Ik ben van mening: Waar er twee vechten hebben er twee schuld.”

Asta's ogen

Van een collega kreeg Monique het boek ‘Asta’s ogen’, over een Indische familie die na de oorlog in Nederland kwam wonen. De integratie was lang niet altijd makkelijk. Een herkenbaar verhaal voor Monique: “Na de Tweede Wereldoorlog zijn mijn grootouders naar Nederland gekomen. Mijn opa heeft in een Jappenkamp gezeten, maar er werd nooit gesproken over wat daar gebeurd was.” De familiegeschiedenis heeft ongemerkt veel invloed gehad op het leven van Monique. “Ik ben opgegroeid met een moeder die altijd aandacht zocht bij andere mannen dan mijn vader. Maar de overlevingskracht van mijn familie zit ook in mij.”

Ondanks de breuk traden John en Monique op. Als collega’s konden ze nog goed door één deur. Na verloop van tijd werd het contact hersteld. “Er was verdriet, maar geen rancune,” vertelt Monique. Toch bleef John aandacht vragen. Dat werd haar teveel. “Ik gaf hem drie keuzes: Vrienden blijven, al het contact verbreken of samen ervoor gaan.” John koos het laatste. “We hebben net als pubers gewoon verkering genomen, zijn na een tijdje op vakantie naar Bali gegaan en langzaam vaker samen geweest. Maar toen hij mij weer ten huwelijk vroeg dacht ik dat ik van mijn stoel viel. Hij had zelfs de getuigen al geregeld.”

Eeuwige trouw

Na alle pieken dalen lijken Monique en John eindelijk in rustig vaarwater terecht zijn gekomen. “Als we de eerste keer samen waren gekomen, had het weinig kans van slagen gehad. Er is in de tussentijd zoveel gebeurd. Uiteindelijk zijn we sterker uit de strijd gekomen en hebben we veel meer vertrouwen in elkaar,” aldus Monique. “Eeuwige trouw, dat nam ik vroeger met een korreltje zout. Ik geloofde er niet in. De scheiding met John voelde als een grote klap. Ik moest eerst mezelf eeuwige trouw beloven. Een relatie kan alleen slagen als weet wat ‘houden van’ betekent. Je moet het lef hebben om jezelf te geven en je trots los te laten.”