Breaking the silence op de dag tegen homofobie en transfobie

Column Hinke van Abbema

Elk jaar is het op 17 mei Idahot. De internationale dag tegen homofobie en transfobie (en natuurlijk is deze dag ook bedoeld tegen andere vormen van LHBT discriminatie en geweld). Een goed moment om de stilte te verbreken, want we zijn allemaal één in Jezus, schrijft theoloog, schrijver en pastor voor LHBT+ mensen Hinke van Abbema.

Breaking the silence op de dag tegen homofobie en transfobie

Idahot is op 17 mei, omdat op die datum in 1990 homoseksualiteit officieel van de lijst van psychische aandoeningen is gehaald door de WHO. Dit jaar is het Idahot thema ‘Breaking the silence’ en internationaal wordt vandaag in kerken, bij vespers of andere diensten Galaten 3:28 gelezen. ‘Er zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen – u bent allen één in Christus.’

In mijn werk als pastor voor LHBT+ mensen, jongeren zowel als ouderen, heb ik veel verhalen gehoord van pijn en afwijzing. Ook zelf heb ik die afwijzing meegemaakt, dichterbij, maar ook verder weg. Mensen die mij, vanwege mijn werk, niet serieus namen als christen en als theoloog. Mensen die me vertelden dat ik het bij het verkeerde eind had. Zelfs mensen die me waarschuwden omdat mijn pad af zou wijken van het smalle pad dat Jezus wijst. Ik heb veel angst gezien in de ogen van mensen. Angst voor het onbekende. Angst voor iemand die een andere geaardheid heeft of een andere beleving van gender. Eén zijn in Christus met deze ander was voor hen niet te doen.

Bruggen bouwen

Mijn missie is om bruggen te bouwen, om begrip te kweken waar mogelijk. We zijn immers allemaal mens en, zoals in de tekst in Galaten staat, ook allemaal één in Christus. Jezus kijkt niet op van verschillen tussen ons. Er zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen, homo of hetero, cisgender of transgender – u bent allen één in Christus. We horen er allemaal bij.

Daarom is het thema van deze Idahot viering, ‘Breaking the silence’, zo belangrijk. Want als er niet gesproken wordt over wie jij bent, dan kun je ook niet ervaren dat je erbij hoort. Dan kun je je plaats niet innemen. Ik heb, door middel van het schrijven van een young adult roman, plaats gemaakt voor homoseksuele christelijke jongeren in de Nederlandse jeugdliteratuur. En de vele reacties maakten duidelijk hoe belangrijk het was dat de stilte verbroken wordt. Een jongen van 17 vertelde me dat hij het boek 7 keer achter elkaar gelezen had en het inmiddels van buiten kende en hoeveel het voor hem betekent had om een boek te lezen waarin hij zichzelf herkende in de hoofdpersoon.

Een andere jongen zei dat hij in zijn zoektocht als homoseksuele christen, tussen alle informatieve en theologische boeken geen verhaal vond. Een verhaal over liefde tussen twee mensen van hetzelfde geslacht, een verhaal waarin geloof en homoseksualiteit beiden een plek hadden en samen gingen. Hij was blij dat dit verhaal er nu toch gekomen is. 

Stilte verbreken

Het is zo belangrijk dat er plaats wordt gemaakt voor deze verhalen. Je kunt er pas bij horen, pas één zijn in Christus, als er ruimte is voor je verhaal, voor wie je bent. De stilte moet verbroken worden, net zolang tot iedereen kan beamen wat Galaten 3:28 zegt. We zijn allemaal één in Jezus. Dus neem je plaats in, spreek je uit. Kom op voor minderheden. Steek je kop uit boven het maaiveld. 

We zijn allemaal één in Jezus. Hij kent ons in al onze veelkleurige diversiteit en houdt van ons omdat we Gods kinderen zijn.