Signalen

Column Henk van Wijngaarden, stichting Hart van Homo's

Afgelopen zondag was het idahot, de internationale dag tegen homofobie en transfobie. Henk van Wijngaarden schreef namens stichting Hart van Homo's een column. Over hoe een kerk eenvoudige signalen uit kan zenden, zodat ook homo's gezien worden.

Signalen

Ik kom ze regelmatig tegen: gemeenten, zowel ‘links’ als ‘rechts’, die in hun midden nauwelijks of geen homo’s kennen. De oorzaak daarvan is in het algemeen dat er over het onderwerp gewoon niet gesproken wordt. Dat ervaren de homoseksuele gemeenteleden als ‘onveilig’. Er wordt gedaan alsof het onderwerp niet bestaat; alsof zijzelf niet bestaan, of nog erger: alsof zij niet mogen bestaan. Veel homo’s voegen de daad bij de stilte en vertrekken uit de gemeente.

Voor een aantal gemeenten is de oplossing heel simpel. Ze moeten gewoon harder roepen dat homoseksualiteit voor hen geen enkel probleem is. Voor andere gemeenten ligt het ingewikkelder. Zij lezen de Bijbel zó dat het voor hen op z’n minst niet vanzelfsprekend is dat een christen-homo een seksuele relatie aangaat. Maar ook – of juist - dán moet het in het DNA van de gemeente zitten dat homo’s gezien worden. 

Soms begint dat met het uitzenden van een paar eenvoudige signalen. Voor sommige gemeenten zijn die misschien al heel vanzelfsprekend, maar lang niet voor alle, heb ik gemerkt…

  • Wij gebruiken ‘homo’ niet als scheldwoord – Het gebeurt maar al te vaak dat op school of op de club van de kerk ‘homo’ als scheldwoord gebruikt wordt. Maar onderdeel van een christelijke opvoeding moet zijn dat we zo niet over homo’s praten. Reken maar dat een anonieme homo-tiener het opmerkt: ‘Deze tienerleider staat toe dat “homo” als scheldwoord gebruikt wordt.’ Dat maakt de kans dat hij deze leider ooit in vertrouwen zal nemen alleen maar kleiner.
     
  • Wij respecteren en waarderen homoseksuele mensen – Ik voeg daar direct aan toe: niet ondanks hun homo-zijn, maar inclusief hun homo-zijn. Misschien zijn we teveel geneigd om homoseksualiteit louter als probleem te benaderen. Daarmee onderkennen we onvoldoende dat je juist als homo een heel mooi mens kunt zijn. Je hoeft niet te ontkennen dat homoseksualiteit gebrokenheid is, om te zien dat homo’s op hun eigen manier begaafde mensen zijn.
     
  • Bij ons is het onderwerp bespreekbaar – We hoeven er niet bang voor te zijn om het onderwerp te bespreken. Stel het vooral ook aan de orde in het tiener- en jongerenwerk. Bijvoorbeeld bij de jeugdwerkorganisatie HGJB zijn daarvoor heel goede programma’s beschikbaar. Zonder voor te schrijven wat de conclusie moet zijn, worden jongeren daarin uitgedaagd om het onderwerp van verschillende kanten te bekijken. 
     
  • Natuurlijk bidden wij voor homo’s – Het komt er hierbij wel op aan hoe dat gedaan wordt. Zet de homo’s niet bij voorbaat in het rijtje van mensen die ‘zielig’ zijn. Een formulering als ‘we bidden voor jongeren die een weg zoeken met hun homoseksualiteit’ klinkt beter dan ‘we bidden voor jongeren die worstelen met hun andere geaardheid’. Noem het onderwerp bij naam en laat aan de jongeren zelf over of ze het een ‘worsteling’ vinden.
     
  • Wij zullen een homo nooit afwijzen – Ik snap het wanneer ouders er moeite mee hebben als hun zoon of dochter een homoseksuele relatie aangaat. Maar het moet tot het onderwijs van de gemeente behoren ‘dat wij onze homoseksuele kinderen altijd zullen liefhebben en ontvangen, ook als ze wegen gaan die wij liever anders zouden zien’. Dat moeten onze kinderen al weten vóórdat ze eventueel tot de ontdekking komen dat ze homo zijn. ‘Natúúrlijk zullen mijn ouders altijd van me blijven houden.’
     
  • We willen altijd in gesprek blijven – Ik kan me voorstellen dat een gemeente zegt: ‘Wij geloven dat God seksualiteit bedoeld heeft voor een relatie tussen een man en een vrouw.’ Maar laat ze óók zeggen: ‘We willen dat onze homoseksuele broeders en zusters zich in onze gemeente thuisvoelen.’ In het spanningsveld tussen deze twee principes moet ruimte zijn voor gesprek. Daarin mag wederzijds respect gevraagd worden, juist ook als het ergens gaat wringen.

Stichting Hart van Homo's richt zich met name 'op homoseksuele jongeren uit reformatorische, evangelische en gereformeerde kerken of gemeenten. We willen deze jongeren helpen om samen met God een plaats te geven aan hun homoseksualiteit.'