‘Kerken hebben de neiging om het braafste jongetje van de klas te willen zijn’

Kappers mogen twintig minuten lang aan iemands haar zitten, maar dopen in de kerk moet met behulp van een lange stok. Dat gaat er bij theoloog Arnold Huijgen niet in. Als het aan hem ligt zouden de kerken meer van zich moeten laten horen. Zijn collega Tom Mikkers is het daar absoluut niet mee eens. Hij vindt dat kerken juist netjes hun geduld moeten bewaren in deze tijd. In het radioprogramma ‘Dit is de Dag’ gaan zij met elkaar in debat.

‘Kerken hebben de neiging om het braafste jongetje van de klas te willen zijn’

Het braafste jongetje van de klas

“Ik zie bij kerken soms de neiging om het braafste jongetje van de klas te willen zijn. Het toppunt voor mij is wat er gebeurt rondom dopen. De landelijke Protestantse Kerk heeft een richtlijn uit doen gaan dat je nu moet dopen met een stok van een meter met daar een schelp aan, om die afstand te houden. En dan denk ik: als een kapper twintig minuten aan mijn haar kan zitten, dan lukt het ook wel om met ontsmette handen tien seconden lang dit heel belangrijke christelijke ritueel te doen. Ik vind dat daarin wordt overdreven en dat kerken niet moeten worden vergeten bij het ontdoen van de lockdown,” aldus Huijgen.

Kerk vs IKEA

Wat hem ook stoort is dat kerken enorm van elkaar kunnen verschillen in bijvoorbeeld grootte, maar dat er wel overal dezelfde maatregel geldt: vanaf 1 juli maximaal honderd personen bij elkaar. “Er zijn van die mega reformatorische gemeenten met wel tweeduizend zitplaatsen. Met anderhalve meter kun je daar wel vierhonderd mensen kwijt. Waarom mag dat dan eigenlijk niet?”

“Neem de vergelijking met IKEA. Daar zit helemaal geen limiet op. Als je als kerk nou net zoveel grondoppervlak hebt als IKEA, waarom mag je dan niet net zoveel mensen toelaten als IKEA?” vraagt Huijgen zich af.

Geduld

Theoloog Tom Mikkers denkt daar duidelijk anders over. Geduld bewaren vindt hij in deze situatie van groot belang. "Wij zijn toch van ‘de laatsten zullen de eersten zijn’ en omgekeerd? Vanuit het geloof hebben we jarenlang verkondigd dat wachten, geduld hebben en offer brengen belangrijke waarden zijn. Ik denk dat wij een voorbeeld kunnen zijn, wat wachten precies is. We doen net alsof corona nu verslagen is, maar we vinden eigenlijk diep in ons hart dat we lang genoeg gewacht hebben, maar dat virus is er nog steeds," zegt Mikkers.

Geen financiële zorgen

Een andere reden voor hem om terughoudend te zijn, is dat kerken bij langer dicht blijven economisch gezien veel minder risico lopen dan andere sectoren. Mikkers: “Er zijn op dit moment ondernemers die ’s nachts wakker liggen omdat ze geen inkomsten hebben. De sportscholen zijn nog dicht, de horeca is nog dicht en om dan als kerken te zeggen ‘wij willen open’ terwijl ik feitelijk gezien op dit moment nauwelijks risico loop met mijn inkomen. Ik krijg gewoon betaald, ik lig ’s nachts niet wakker over financiële zorgen en dat geldt wel voor andere mensen in dit land. En voor ons zijn er alternatieven om samen te komen.”

Wat vind jij?

Moeten kerken inderdaad meer van zich laten horen om niet vergeten te worden in het ontdoen van de lockdown? Of heeft Tom Mikkers een punt en is geduldig zijn een belangrijke eigenschap voor de kerk en hebben andere sectoren economisch gezien meer recht op heropening?

Luister hier het hele gesprek terug.