"Een groot vakantiepark met veel activiteiten is niet nodig om een fijne vakantie te hebben"

Zomercolumn Het nieuwe vakantiegevoel

De komende weken plaatsen we de mooiste columns geschreven door onze lezers. Deze week Lydianne van den Heykant over het thema Het nieuwe vakantiegevoel. "Voorzichtig open ik de rits van de tent. Het vakantiegevoel is meteen verdwenen. Daar sta ik dan in onze achtertuin."

"Een groot vakantiepark met veel activiteiten is niet nodig om een fijne vakantie te hebben"

Slaperig kijk ik om me heen. Het is al licht buiten. Door de kieren van de tent komt het licht naar binnen. De vogels buiten fluiten en als ik goed luister hoor ik de bijen zoemen. Ik moet nog een beetje wakker worden en kijk een beetje verdwaasd om me heen. Over mijn hand loopt een miertje. Wat een vrij gevoel zo.

De plek naast mij is leeg. Mijn man is al opgestaan. De kinderen slapen nog rustig. Dan kan ik nog lekker even blijven liggen en luisteren naar de geluiden om me heen. Ik ruik de geur van koffie. Mijn maag begint te rommelen. Tijd om eruit te gaan dus.

Voorzichtig open ik de rits van de tent. Het vakantiegevoel is meteen verdwenen. Daar sta ik dan in onze achtertuin. De vogels fluiten nog, de bijen zoemen rond de bloemen. Maar het dromerige vakantiegevoel is weg.

Geen zorgen

Onze vakantie brengen we 's nachts door in de achtertuin. Geen nieuwe plek om te ontdekken, bijna geen vakantiegevoel, geen kinderactiviteiten in de directe omgeving. Maar daar tegenover staan geen koffers die gepakt moeten worden, geen vermogen om uit te geven, geen zorgen of de vakantie wel of niet door kan gaan. Het is goed zo.

'Mama', fluistert een stemmetje vanuit de tent. Voorzichtig ga ik de tent weer binnen. Daar ligt mijn lieve dochtertje met haar ogen open. Ze doet zachtig om haar broertje niet wakker te maken. 'Mama, ik vind deze vakantie zo leuk. Ik vind het fijn met elkaar. Gaan we zo samen een spelletje spelen?' Ik sla mijn armen om haar heen. 'Ja lieverd, dat gaan we zo even doen. Maar eerst geef ik je een dikke knuffel'.

Kabouterbos en zwembad

Een half uurtje later zitten we met elkaar aan de ontbijttafel. Op tafel staan warme broodjes uit de oven. Iedereen heeft een lekker glas vers gepeste sinaasappelsap. Samen luisteren we naar de enthousiaste idee├źn van de kinderen. 'Papa en mama, ik wil zo graag naar het kabouterbos en naar het zwembad'. 'Ja en ik wil spelen op de speelboerderij en naar de waterplas'. Heerlijk om de kinderen zo enthousiast te zien.

Dankbaarheid

Deze tijd, een tijd van verbonden voelen met elkaar, aangewezen zijn op elkaar, heeft ons zoveel geleerd. Geleerd dat er zoveel meer is dan werken en een stressvol leven. Geleerd dat het goed is om soms stil te zijn, stil te staan bij wat je hebt. Te genieten van het kijken naar de kinderen, te genieten van de blijheid die afstraalt van de gezichtjes van de kinderen.

Een tijd van bezinning, ontdekking, van onzekerheid, maar ook van dankbaarheid. Dankbaarheid voor wat we hebben. Voor de extra tijd die we met elkaar gehad hebben om er meer voor elkaar te zijn. Dat we hierdoor geleerd hebben dat een groot vakantiepark met veel activiteiten niet nodig is om een fijne vakantie te hebben. Dat juist aandacht met en voor elkaar zo belangrijk is.

Meer zomercolumns

Eenzame opsluiting

De komende weken plaatsen we de mooiste columns geschreven door onze lezers. Deze week Paul Delfgaauw over het thema eenzaamheid. "Eenzame mensen kan je van alles aanbieden, maar wat als dat contact niet wederkerig wordt?"

Lees verder

Schrijf jij een zomercolumn voor NieuwLicht?

Altijd al een artikel willen publiceren, maar geen idee waar te beginnen? Heb je een duidelijke mening over een maatschappelijke misstand of een opmerkelijke situatie? Schrijf je prikkelend en helder? Dan ontvangen we graag een zomercolumn van jou!

Lees verder

"Bam, het stempel is geplakt: ik lijd aan eenzaamheid"

De komende weken plaatsen we de mooiste columns geschreven door onze lezers. Jorien Hulsman voelt zich tijdens een burn-out eenzaam en vraagt zich af waar dat precies vandaan komt.

Lees verder